www.acapus.com Greek         Αγγλικά Last updated 23/12/2004    
    

    

Photo Album
Αναζήτηση

         
  
  
''Ποιήματα της Ανδρομάχης Διαμαντοπούλου''

Εκείνο το ασημί κλαδάκι της Ελιάς

Πάρε τα Δαμασκηνά, Μεταξωτά Υφάσματα
τις Δαντέλες, τις Οργάντζες, τα Βελούδα.
Εμένα άσε μου, μονάχα τον Λευκό Χιτώνα,
χαμηλοσάνδαλη να περπατήσω...

Πάρε τις Διαμαντόπετρες, το Μεγάλο Αδάμαντα,
κι εκείνα τ' Ακριβά Μαργαριτάρια μου,
παρτα κι εκείνα...
Τους Θώκους, τα Παράσημα, τα Αξιώματα,
μαζί με το Λιβάνι... πάρτα.

Εμένα άσε μου μονάχα εκείνο το ασημί κλαδάκι της Ελιάς
το θείο το Ολυμπίσιο, δαφνοστεφής Αγωνίστρια,
χαμηλοσάνδαλη, να περπατήσω.

Πάρε το Χρυσό και τον Αμέθυστο, το Ασήμι,
το Βασάλτη, το Ζαφείρι μου, το Γαλανό το Σάπφειρο,
μαζί και το μπριλάντι!...

Πάρε τις λίρες, τους παράδες, τα φλουριά,
κι ό, τι άλλο φυλάω στα σεντούκια τα παλιά.
Εμένα άσε μου μονάχα τα Βάγια τα Αγωνιστικά!
Τα Εύσημα.
Κι Εκείνο το ασημί κλαδάκι της Ελιάς το ιερό,
την Ιδέα να υπηρετώ...
με σύνεση και αυταπάρνηση, τη Θεία Ανάβαση μου
στο Όρος των Ελαιών να φθάσω.
Το Λόγο Ηδύ να κρατήσω, τον Άθλο, την Πρόκληση,
την Ευγενή την Άμιλλα να δοκιμάσω.

Κι αν θέλεις δώσε μου, μια πετσέτα, άσπρη, για τον ίδρω
τον κάματο να σκουπίσω, το άχθος, το Θείο Πάθος, 
τις Θερμοπύλες μου, με τρόπο μεγαλειώδη,
ως το τέλος για να ζήσω.
Ολα τ' Άλλα, θα στα Χαρίσω...

Κι όταν μαζέψεις τόσα πολύτιμα Αποκτήματα,
για σκέψου, πώς θα πετάξει η Ψυχή σου;
Κι αν την Ψυχή σου βάρυνες και χάλασες
Πέτρες θα γενούν ασήκωτες όλα τα τιμαλφή σου.
Που με τόσο κόπο άδραξες
με όλο το ταμάχι της Ζωής σου... 
 




Με της Ελιάς τη δύναμη σ' αγάπησα

Με της ελιάς τη δύναμη σ' αγάπησα,
πιστά, ήρεμα και αφοσιωμένα!...
Με της ελιάς τα χέρια σ' αγκάλιασα,
πυκνόφυλλα μεστά και ασημένια!...
Με της ελιάς τα χέρια τα ορθάνοιχτα,
στον ουρανό σου δόθηκα!...

Ειρηνικά σε στεφάνωσα, κλάδο ελαίας,
γαλήνη να σ' απλώνει από παντού.
Όριο τις φυλλωσιές μου έκανα μη σε πειράξουν,
σε τύλιξα απάνεμα γύρω μου, σε έκανα δικό μου!...
Τον ίσκιο μου σου πρόσφερα,
σε νανούρισα στον κόρφο μου σαν νεογέννητο,
σου είπα όλα τα μυστικά μου,
Όρκους και Λόγια σου ψιθύρισα συλλαβιστά,
σου γλυκοτραγούδισα συρτά και αμανέδες.
Κι έτσι σον παρέδωσα όλα τα κλειδιά μου
και της ψυχής τους μενεξέδες...

Με της ελιάς το πράσινο μάτι σε πλάνεψα
σαν Κίρκη χορούς σου χόρεψα,
με δαχτυλίδια και βραχιόλια,
για να σε πάω στο νησί μου,
σ' ένα νησί χωρίς Λαιστρυγόνες
δίχως τρίαινες, Ποσειδώνες και μποφόρια!...

Με της ελιάς το δόσιμο σ' αγάπησα,
καρπούς και λάδι ξεχείλισα,
σου έδωσα χωρίς οικονομία...
το πιο χρυσό, το πρώτο τ' αγουρέλαιο,
παρθένο χωρίς οξύτητα, μα με γλυκύτητα...
Και τα πικρά νοστίμισα και τα ξινά ζαχάρωσα,
τα πιο ωραία χρόνια μου σου χάρισα!...
Μαζί σου χορούς του γάμου χόρεψα
με ρύζι και με πέταλα.
Χρυσή καδένα στο λαιμό σον φόρεσα,
όλα τα λάθη σον συγχώρεσα,
παρ' όλο που η ζωή δεν πέρασε ανέμελα,
εγώ ΕΠΕΜΕΝΑ.

Με της ελιάς τηνφρονιμάδα φορτία,
το βάρος των καρπών μου σήκωσα.
Περίμενα με υπομονή
το μάζεμα των προσδοκιών μου σε τσουβάλια...
Με της ελιάς τη σωφροσύνη,
τη ρίζα μου φανέρωσα να ξαποστάσεις,
να βρεις γαλήνη,
σαν κουρασμένο οδοιπόρο σε υποδέχτηκα
και σαν τον αχθοφόρο
αγόγγυστα το βάρος δέχτηκα.

Με της ελιάς την αντοχή,
τη ρίζα μου σου φανέρωσα.
Ρίζα χρυσή, καφέ, ρίζα με ρόζους,
όχι πια νέα, μα σοφή,
ρίζα που αντέχει σ όλα τα χρώματα του ορίζοντα
να γείρεις πλάι μου να κοιμηθείς, χωρίς να φύγεις.

Το χέρι μου να πιάσεις με το χέρι σου,
στον ώμο σου να γείρω το κεφάλι,
κι ας μας βρει το τέλος μας,
μαζί αγκαλιασμένους,
στης ρίζας τη γαλήνη χορτασμένους...

Την αυγή... ένας φτωχός σπουργίτης,
την αγάπη μας θα τραγουδάει,
μέσα στους ελαιώνες....νικηφόρος!...





ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου - Φιλιππίδου γεννήθηκε στη Βραζιλία, μεγάλωσε και κατοικεί στη Θάσο.
Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών (Πάντειο). Είναι τακτικό μέλος της ΕΛΒΕ και της ΑΙΕ ΑΜΟΡΟΖΑ, μέλος του «Καφενείου των Ιδεών» επίσης γράφει και για το περιοδικό «ΚΕΛΑΙΝΩ».

Παίρνει μέρος σε πολλά εκπαιδευτικά σεμινάρια. Είναι πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του ίου δημοτικού σχολείου Θάσου.
Το 1966 εκδίδει το βιβλίο «Ο Πρίνος συνεχίζει την Ιστορία του». Το 1988 τιμήθηκε από το Δήμο Θάσου με έπαινο για την πνευματική της καλλιέργεια.
Το 1990 συνεργάζεται με τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό παρουσιάζοντας την εκπομπή «Μόνο για γυναίκες».

Το 2002 δημιουργεί μια άλλη πνευματική ομάδα «Το ραντεβού της Ψυχικής Ανάτασης». Γράφει παραμύθια και ποιήματα της δημοσιεύονται στον τοπικό τύπο. Έχει τιμηθεί από τους Γιατρούς του Κόσμου για την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στο Ιράκ.


Ημερολόγιο - Αγιολόγιο

< ...
Περισσότερα >>
Καί λίγη γεωγραφία...
Περισσότερα >>