www.acapus.com Greek         Αγγλικά Last updated 23/12/2004    
    

    

Photo Album
Αναζήτηση

         
  
  
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄

• Ή ύποδιαίρεσις της χαρτοπαιξίας  είς
κατηγορίας!
• Πώς το κράτος ανέλαβε ύπο την προ-
στασίαν του την χαρτοπαιξίαν και τα τυ
χερά παιχνίδια εν γένει!
• Νόμοι και διατάξεις περί χαρτοπαιξίας
και τυχερών παιγνιδιών!

Ή χαρτοπαιξία διαιρείται είς 3 κατηγορίας δηλ. είς ΤΕΧΝΙΚΑ,
ΜΙΚΤΑ και ΤΥΧΕΡΑ παιγνίδια.

(Α) ΤΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ
1) Μπριτζ
2) Γούϊστ
3) Πρέφα
4)Πικέτο
5)Μπεζίκι
6) Σκαμπίλι
7) Τριόμφο
8) Κοντσίνα
9) Ξερή
10) Πάστρα
11) Κιάμο
12) Σόλιο
13) Τριτσέτι
14) Πινάκι.
15) Κοΰπες
16) Τσιγκουέντο ή Ντόμινο
17) Εξήντα εξ ή είκοσάρι
18   Κιντίλιο
19) Άβησυνία 20   Ευρώπη 21) Πινάκλ
Σύνολον 21  (ε'ι'κοσι έ'να).

(Β) ΤΑ ΜΙΚΤΑ  είναι:
1) Πόκερ
2) Πόκα μέχρις επτά μετεχόντων προσώπων
3) Τουμπουκτοϋ μέχρις επτά μετεχόντων προσ.
4) Χαρακίρι μέχρις επτά μετεχόντων προσ.
5) Μάους
6) Έκοφτε
7) Τριάντα ενα κλειστό ή ανοικτό
8) Ραμί δια δύο δεσμίδων παιγνιόχαρτων και ες τζοκευ
9) Κούμ -Καν
10) Ρώμα
11) Ρώμι
12) Πινάκλ
13) Μπάτσικα Αμερικανική
14) Τσογολί
15) Πινικάλι
17) Πινάκι δια μιας δεσμίδος παιγνιόχαρτων και δύο τζόκεϋ
18) Έπτάρα
19   Ραμί δια μιας δεσμίδος παιγνιόχαρτων και δύο τζόκεϋ (Σύνολον (19) δεκαεννέα).
(Γ) ΤΑ ΤΥΧΕΡΑ   παιγνίδια είναι:
1) Μπακαράς με εν ή δύο ταμπλώ
2) Σεμέν - ντε φέρ
3) Φαραώ
4) Λασκενέ
5) Τράντ -ε - Καράντ
6) Φράμπουλα ή Φραμπουαζ
7) ΕΙ'κοσι ενα
8) Κιλίντζι
9) Χιλιάρα ή Καλκούτα
10) ΕΙ'κοσι εξ
11) Ντούμ - ντούμ
12) Πασσέτα
13) Παππάς
Σύνολον (13) Δεκατρία).

Έν Ελλάδι παρ' όλον, δτι ή Νομοθεσία δεν επέτρεπε την χαρτοπαιξία καϊ τα διάφορα άλλα τυχερά παιχνίδια, το Κράτος άπεφάσισεν δια του Νόμου 3717/1928 νά κάνη μοναδικήν έξαίρεσιν τοΰ γενικού απαγορευτικού μέτρου και νά έπιτρέψη την ϊδρυσιν τοϋ ΑΟΣΚ δηλ. «Αυτονόμου Όργανισμοΰ προς άποκατάστασιν τών σεισμοπαθών τής επαρχίας Κορινθίας». Έκτοτε δημοσιεύθηκαν πάμπολλες διαταγές, γνωματεύσεις, διατάξεις και άλλοι νόμοι, οι όποιοι έδημιούργησαν ένα σωρό «παράθυρα» δια τήν έπέκτασιν τής χαρτοπαιξίας καί τυχερών παιχνιδιών στόν τόπον μας. Ώς άποτέλεσμα τής «μοναδικής εξαιρέσεως» τοϋ 1928, σήμερα λειτουργοϋν διάφορα Καζίνα άπό τήν Πάρνηθα μέχρι Ρόδο και άπό τήν Κέρκυρα μέχρι Β. Ελλάδα κ.λ.π. κ.λ.π. Τά κέρδη, τά όποια θα προήρχονχο άπό τήν εϊσπραξιν φόρων τών χαρτοπαικτικών λεσχών, άντΐ νά επουλώσουν τίς πληγές τοϋ σεισμού, έφεραν νέον και χειρότερον ΣΕΙΣΜΟΝ, τοϋ οποίου οί ζημίες είναι άπρόβλεπτες.
Δια νά πεισθούν οί άναγνώσχες μας ότι όλες οι κατά καιρούς διατάξεις κ.λ.π. περί περιορισμού της χαρτοπαιξίας αποτελούν απλώς φιλολογίαν, παραθέτουμε κατωτέρω μερικά μόνον δείγματα αυτής, παρά τό γεγονός, ότι όλοι παραδέχονται τη μεγάλη ζημία και τις καταστροφές, τις όποιες προξενεί ή χαρτοπαιξία στον Λαό μας.
 
«Η ΧΑΡΤΟΠΑΙΧΤΡΑ»
Και τώρα κρίνω καλόν να παραθέσω μια συζήτησι που είχα στό σπίτι μιας χαρτοπαίχτρας και τήν οποίαν έδημοσίευσα τότε στην έφημερίδα «Όρθόδοξος Τύπος». Έγραφα:
«Έπισκέφθην γνωστήν μου, από παλαιότερα, οίκογένειαν, μήπως τήν ωφελήσω ψυχικά. Νέοι τό άνδρόγυνον τότε, ηλικιωμένοι τώρα. Πτωχοί τότε, παραλήδες νύν. Σχήν επαρχία τότε, στο Κολωνάκι σήμερα. "Η Κατοχή τους έφερε σχήν "Αθήνα καϊ ή Μαύρη αγορά με τϊς κομπίνες καϊ τις μπίζνες τους έφερε χρήμα με ουρά.
Ό σύζυγος πλεονέκτης, ζή για να δουλεύη. Ή σύζυγος ματαιόδοξη, ζή για να ξοδεύη. Πασχίζει να φαίνεται άριστοκράτισσα,χωρίς καϊ να τα καταφέρνη ή πρώην χωριάτισσα.
— Με κατέστρεψε, πάτερ, μέ τα χαρτιά της, είπεν ό σύζυγος. Θά είχα πέντε πολυκατοικίες,  Χθες χαρτιά. Προψές χαρτιά.  Απόψε χαρτιά. Μαζεύει τα βράδυα εδώ τους αλήτες καϊ ξενυχτούν στην τράπουλα.
— "Ας λέγει, πάτερ, είπεν ή σύζυγος. Είναι
καθυστερημένος.  Σήμερα ζούμε στήν Αθήνα.
Όλος «ό καλός» κόσμος καί σ' ολα «τα καλά» σπίτια παίζουν.
—Ποιος καλός κόσμος; Αυτοί οί αλήτες, που μοϋ τους κουβαλάς εδώ και έκαμαν τό σαλόνι χαρτοπαικτική λέσχη;
-- Καλέ! Αλήτες είναι ό Τοτός, που ήταν ανθυπασπιστής, ή Νόλλη πού εργάζεται σε Τράπεζα, ή Πόπη, που έχει άνδρα στο εξωτερικό, και ό Λάκης που είναι βιομήχανος καί βγάζει τούβλα; "Άλλωστε εμείς παίζουμε για κέρδος; "Απλώς για νά σκοτώνουμε τόν καιρό.
— Είναι, παιδί μου, είπα, θηρίο ό καιρός καί τόν σκοτώνετε; Δεν έχετε ανώτερη άπασχόλησι νά κάνετε καί νά τόν χρησιμοποιήσετε για τήν ψυχή σας; Άκουσε. Άπό την καλή χρησιμοποίησι τοϋ χρόνου   εξαρτάται ή ευτυχία του
παρόντος καί τοϋ αιωνίου μέλλοντος.
— Ναι, πάτερ. Έγώ αν δεν έκανα τήν νύχτα μέρα, δεν θά έκανα λεφτά, είπεν ό κύριος. Ό χρόνος είναι χρήμα! «Φείδου χρόνου» δεν λέγει καί τό Ευαγγέλιο;
—Πρέπει, είπα, νά φείδεται κανείς τοϋ χρόνου καί νά τόν χρησιμοποιή για θεάρεσχα έργα. Άν έκαναν οί μεγαλοκυρίες νυχτέρια όχι για πινάκλ, για πόκα καί μπακαρά, αλλά για νά πλέκουν φανέλες γιά τό στρατό μας, πουλόβερ για τους τρεμάμενους γέροντας, νά ράβουν επίσης ποδίτσες για τα ορφανά, νά κεντούν προίκες για απροστάτευτες κοπέλλες, νά έπισκέπτωνται Ιδρύματα, νά διαδίδουν, βιβλία και έντυπα Θρησκευτικά, θά πήγαιναν στην καρδιά τοΰ Παραδείσου.
— Νά ράψουν είπες και νά πλέξουν; Είναι άχαΐρευτες. Ούτε ενα κουμπί δεν θέλει νά ράψη ή δική μου. Χαρτιά και μόνον χαρτιά.   Καϊ νά κέρδιζε τουλάχιστον τίποτε! Είναι κουτουρνίθι και ολο χάνει. Τήν κλέβουν οί λωποδύτες στά χαρτιά.
— Αλήθεια είναι αυτό, της είπα. Στό χαρτοπαίγνιον γίνεται κλοπή, κατόπιν κοινής συμφωνίας. Στά τυχερά παιγνίδια ό ένας είναι βλάκας και ό άλλος κλέφτης. Γαυτό δε καϊ ό αρχαίος Αριστοτέλης τους χαρτοπαίκτες τους αριθμούσε με τους ληστάς και τους κλέφτες.
«Ό κυβευτής (χαρτοπαίκτης), ό λωποδύτης και ό ληστής των ανελεύθερων εισί», λέγει.
Μήπως δεν ειχεν ό συγχωρημένος δίκιο; είπεν ό σύζυγος. Ξέρεις τι γίνεται με τον «καλόν» κόσμον , οπως τόν λέγει ή Κατίνα; Στά «καλά» σπίτια τοΰ Κολωνακίου χώνονται μέσα και ϋποπτα πρόσωπα. Είναι ολόκληρες παρέες, ώργανωμένες συμμορίες, που μαδούν τα κορόϊδα. Προετοιμάζουν πρωτύτερα καταλλήλως το θϋμα, που ήλθε από την επαρχία, σαν την Κατίνα, καλή ώρα. "Οταν αποκτήσουν έμπιστοσύνην καϊ φιλίαν, το καλούν στα μεγάλα σπίτια, για μια παρτίδα και έκεϊ με τα γλυκόλογα το γδύνουν, χωρίς καν να το παίρνη εϊδησι. Τά λέγω της Κατίνας , άλλα δεν ακούει. Βρε γυναίκα, της λέγω. το χαρτί έκανε νοικοκυρόπουλα να ζητιανεύουν και επιχειρηματίες να αυτοκτονήσουν. Πέταξε παιδιά στο δρόμο, και κορίτσια στο ράφι. Έκλεισε ανθρώπους στη φυλακή και χάθηκαν τιμές. Καϊ ή Κατίνα, δυστυχώς, ολο χάνει.
— Πάψε, πού λες δλο χάνω. Δεν κέρδισα και
πήρα το βραχιόλι και το καλοκαίρι στα λουτρά
το μενταγιόν;
— "Ακουσε, παιδί μου, τής είπα:
«Τοΰ χαρτοπαίκτη, τού ψαρά,
τοϋ κυνηγού το πιάτο
εννιά φορές είν' αδειανό
και μια φορά γεμάτο».
Κανένας απ"  το χαρτί δεν έκανε προκοπή. Αναρίθμητοι όμως πέσανε στην καταστροφή.
—Έχασε ή Κατίνα, πάτερ, μια φορά 73.000
δρχ. και προ ήμερων 45.000 δρχ. καϊ άφίνω τα λιγοστάρια.
— Πάψε να λες ανοησίες. Τότε, πάτερ, με παρέσυρε το χαρτί. Στήν αρχή κέρδισα 105.000. Άλλα γύρισε το χαρτί. Και είναι αμαρτία να παίζουμε κανένα κατοστάρικο για το καλό τοϋ χρόνου;
—Για το κακό πες τοΰ χρόνου, διότι σε παρασύρη το χαρτί. Κανένας χαρτοπαίκης δέ αρχίζει άπό τα πολλά, άλλα άπ'τά μικροποσά φθάνει είς τα μεγάλα. Έπειτα μ' αυτό το έκατοστάρικο μπορούσες να πάς στόν Παράδεισο δίνοντας το στον πεινασμένο. Την Πρωτοχρονιά μόνον πόσοι Έλληνες έπαιξαν;
—Άπό τα 8 εκατομμύρια, ειπεν ό σύζυγος, ζήτημα είναι αν δεν έπαιξαν ελάχιστοι. Έβαζαν παρτίδα και στά βυζανιάρικα. Όλοι έκτος άπό σας που καλογερεύετε.
—Υπολογίστε, παιδί μου, μόνον άπό πέντε έκατοστάρικα, πόσα είναι.
—Είναι δυσεκατομμύρια δραχμές, ειπεν ό σύζυγος.
—Αϊ! είπα. Μ' αυτά θα μπορούσαν να σπουδάσουν χιλιάδες φτωχοϊ φοιτηταί, ή να πανχρευτουν χιλιάδες ορφανές κοπέλλες, που φεύγουν στη Γερμανία καϊ χάνονται η να μοιρασθούν εκατομμύρια χριστιανικά βιβλία και νά φωτισθή το Πανελλήνιον. Πες μου. Δεν άμαρτάνουν αυτοί οί άνθρωποι; Διότι «είδότι καλόν ποιεϊν και μή ποιοϋντι, αμαρτία αυτώ εστί». Και την κλοπή, που γίνεται στο χαρτοπαίγνιο δεν την λογαριάζουν για αμαρτία; Παίρνουν το χρήμα τοΰ άλλου, χωρίς νά κουρασθούν και φέρουν δυστυχία στο σπίτι τους αν χάσουν ή στην οικογένεια τοΰ άλλου άν κερδίσουν. Πόσες οικογένειες θλίβονται τήν Πρωτοχρονιά; Αί! Δεν είναι αμαρτία; Δεν θά δώσουν λόγο στο Θεό;
— Είπατε, πάτερ, ότι το χαρτί φέρνει γκρίνια στο σπίτι. Μή πάς μακρυά. Έμεϊς τρώμε ποτέ γλυκό ψωμί με τήν Κατίνα; Μου άφησε τά παιδιά. Κολλάει στην τράπουλα και δεν τά φροντίζει, δεν τά ταΐζει, δεν τά διαβάζει, δεν τά Βγάζει, δεν τήν νοιάζει. Παίρνω βέβαια υπηρεσίες, αλλά δεν τά πάει σάν μάνα ποτέ στην Εκκλησία. Έμειναν τά καϋμένα άκοινώνητα τά Χριστούγεννα. Αγρίεψαν. Χαρτοπαίζει τά ΣαΒβατόβραδα και κοιμάται το πρωί. Πήγαινε τά παιδιά στήν Εκκλησία της λέω. Νυστάζω μοΰ λέει. Πήγαινε τα εσύ.
— Τα παιδιά, είπεν ή κυρία, σήμερα είναι κακοκέφαλα. Τα ξυπνάς και δεν σ' άκοΰνε.
—Γιατί στά χαρτιά σε άκοΰνε; είπε εκείνος.
— Παίζουν και τά παιδιά; ερώτησα.
— Τα έβγαλε ξεφτέρια.
— Σήμερα, είπεν ή μητέρα, ή επιστήμη λέει:
νά τά μάθης συ. Νά μή τά μάθουν έξω.
—Ποια επιστήμη; την ερώτησα.
Το λέει ή κυρία Λούση, που έχει άνδρα μηχανικό.
— Είναι     ένα     χαρτόμουτρο     εκείνη,
πάτερ!...Μου πήρανε στο λαιμό τους τά παιδιά.
13 χρονών ή κοπέλλα μου και τά κόβει σάν
μεγάλος. Και αν δεν της δώσω, σηκώνει την
πολυκατοικία στο πόδι.
— Και σϋ της δίδεις;
—"Αν δεν την χαρτζηλικώοω εγώ, της δίδει ή μητέρα της
— Και ή μητέρα που τά βρίσκει;
— Έκανα σφάλμα. Της έγραψα ένα μαγαζί
και δύο διαμερίσματα.
— Έπί τέλους! είπε νευριασμένη εκείνη, πά
ψε. Έχω και εγώ πάτερ ένα ελάττωμα. Δεν
ύποφέρεται ή γκρίνια του με έκανε νευρασθενικιά.
— Έγώ σέ έκαμα, ή τα χαρτιά; "Αν   εγώ δεν
είχα εσένα, θα ήμουν άγιος.
— Τά χαρτιά,   είπα, πράγματι κάνουν νευρα-
σθενικόν τόν χαρτοπαίκτη. Βλέπεις τήν αγω
νία ζωγραφισμένη στα άνοιγμα τών ματιών
του, στό σφίξιμο τών γρόθων του, στις συσπά
σεις τοϋ προσώπου του, στην νευρικότητα του
γενικώς. «Έμπα ψυχή και έβγα ψυχή» είναι.
Μοιάζει σαν τόν ναυαγό, που παλεύει με τά
κύματα της θάλασσας. "Αλλοτε υψώνεται και
άλλοτε καταποντίζεται. Οι διακυμάνσεις τοϋ
χαρτιού σέ επηρεάζουν. Τραντάζουν το έσωτερικόν σου. Τώρα χαίρεσαι και σέ λίγο σκυθρωπάζεις και μελαγχολείς. Κόβεις χρόνια άπό τή
ζωή σου, Βραδέως αυτοκτονείς και θα δώσεις
λόγο στό Θεό, για τήν υγεία πού έδωσε και συ
τήν σπατάλησες.
—Έχει δίκαιο ό πάτερ, ειπεν ό σύζυγος. Μέ τά τσιγάρα καϊ τους καφέδες συνέχεια έγινες νευροπαθής.
—Καπνίζετε, κυρία Κατίνα;
—Όχι, πάτερ. Κανένα μόνο όταν έχω ξένους εδώ. 'Αλλά δεν τον τραβάω μέσα τον καπνό.
— Τι κανένα! Μη λες ψέματα στον πάτερ.
Καπνίζει σαν αράπης,  φουγάρο και παπόρο
είναι. Πετούμε τα αποτσίγαρα με το κάρο.
Έχει αϋπνίες. Λίγο ϋπνο και εκείνον ταραγμένο. Κατήντησε μουσείο άσθενειών. Το Βράδυ
στα χαρτιά και την ήμερα στους γιατρούς γυρίζει. Θα την χώριζα.  Άλλα είναι τα παιδιά
στη μέση.
— Δεν επιτρέπεται διαζύγιο, είπα, «παρεκτός
λόγου πορνείας»
— Πού ξέρω τι κάνει με αυτούς τους αλήτες,
πού παίζει. Έδώ οταν μαζεύωνται λένε τοΰ
κόσμου τα σόκιν και τά ξετσίπωτα, πού οΰτε
στήν Τρούμπα τοΰ Πειραιώς δεν λέγονται.
— Καλέ! Μουγγοί θά εϊμαστε; Θά πούμε και
καμμιά κουβέντα.
— Τι κουβέντα μοΰ λές. Νά ακούς, πάτερ το
στόμα αυτού τού «καλού» κόσμου! Γίνεται οχετός. Σηκώνεται το τομάρι σου άπό τις βρωμολογίες τους. Και το κακό είναι πώς ακούνε και τά παιδιά. Άφίνω τις βλασφημίες. Κατεβάζουν
ολους τους Αγίους, όταν χάνουν.
— Μπα! Είπα. Έχουν τήν άξίωσι νά κατέβουν
οί Άγιοι νά γίνουν χαρτοπαίκτες, και νά τους
φέρουν το χαρτί, πού θέλουν αυτοί, γιά νά
κλέβουν τους άλλους; Και σεις πώς άνέχεσθε
νά Βλασφημούν τα θεία στο σπίτι σας; κάποτε και οί ίδιοι οί χαρτοπαίκτες δέν ήνείχοντο τον βλάσφημον. Πάνε χρόνια, που εδώ στην Αθήνα ήταν ένας δεινός χαρτοπαίκτης καί πολύ βλάσφημος. Οι συμπαίκται τοϋ είπαν:
— «"Αν ξαναβλαστημήσης. δέν θα σε ξαναπαίξουμε».
Τι έκανε τότε εκείνος ό διεστραμμένος; Έρραψε μέσα στην τραγιάσκα του μια Εικόνα της Παναγίας, και όταν έχανε έχωνε τή μούρη του στην τραγιάσκα και τήν βλαστημοϋσε. Μια φορά όμως καθώς έτσι βλαστημοϋσε. τοϋ έδωσε τό θαϋμα ή Παναγία. Στραβώθηκε και άπό τά δύο! Έγύριζε κατόπιν τυφλός στους δρόμους τών Αθηνών ζητιανεύοντας και διδάσκοντας με τό πάθημα του και με τά λόγια του νά μή χαρτοπαίζουν και νά μή βλαστημοϋν.
— Γιατί, πάτερ, δέν στραβώνει και τούτους ό
Θεός;
— Γιατί θά πρέπει πρώτα νά στραβώση εσένα.
— Έμενα; Γιατί; Ποτέ δέν βλαστήμησα, ούτε
τόν Έξαποδώ.
— Και όμως ανέχεσαι νά γίνεται ή άμαρτία
στο σπίτι σου. Πώς θά ρθή ή ευλογία τοΰ Θεοϋ
σ'αυτό τό σπίτι;
— Το βλέπω, πάτερ. Λες και μπήκε στο σπίτι
μου ό σατανάς καϊ λιχνάει. εγώ μαζεύω και
αυτός σκορπάει. Κλονίζονται οί δουλειές μου.
— Έσυ παιδί μου, μόνο τϊς δουλειές καϊ την
υλικήν ζημία κοιτάζεις. Δεν νοιάζεσαι και για
την ψυχική.
— Καθένας μας πάτερ,  την ψυχή του την
έχει χωριστά, ειπεν.
—Όχι ! Είστε ανδρόγυνο καί την έχετε μαζί. Σϋ, σαν άνδρας, είσαι κεφαλή τής γυναικός και έχεις ευθύνην. Έπρεπε να φροντίζης, οχι μόνον για τϊς δουλειές, άλλα καϊ για τϊς ψυχές. Τή δική σου, τή δική της καί τις ψυχές των παιδιών και νά είχες λάβει εξ αρχής τά μέτρα σου νά μήν απόκτηση το πάθος ή σύζυγος. Φταις καϊ σύ.
— Ναί ! Αυτός φταίει, ειπεν ή σύζυγος, Αυτός
που μοϋ έφερε εδώ τόν ένα καί τον άλλο, για
τίς δουλειές.  Έγώ γυναίκα ήμουνα, άπό ένα
«αθώο» χαρτοπαίγνιο στην αρχή φτάσαμε στην
πόκα, καί δεν συμμαζεύεται.  Ό σκοπός είναι
νά μήν άρχίσης. Σέ τραβάει το χαρτί, πάτερ.
—Πες, δεν θέλω νά το κόψω.
—"Αν θέλω λέει! Πές μου μόνον, πώς νά τό κόψω.
—Νά. κόψης τις παρέες, πού σε παρασύρουν.
— Ναί. Άλλα άκοινώνητη θά γίνω; Τϊ θά πή
ό κόσμος;
— "Αν ξανάρθουν, μουρμούρησε ό σύζυγος θά
τους πάρω με τό σκουπόξυλο.
— Ό Θεός τι θά πή, της είπα. Τον κόσμο θά
λογαριάσης ή τό Θεό; Το ξέρεις, παιδί μου, πώς
είσαι άφωρισμένη;
— Έγώ άφωρισμένη:
Ναί, συ! Άφωρισμένη άπό τους Κανόνας 42ον και 43ον των Αγίων Αποστόλων. «Επίσκοπος, λέγουν, ή πρεσβύτερος η διάκονος κύβοις σχολάζων (χαρτοπαίζων) ή παυσάσθω ή καθαιρείσθω. Ύποδιάκονος ή αναγνώστης ή ψάλτης τά όμοια ποιών, ή παυσάτω ή άφοριζέσθω. Ωσαύτως και λαϊκός». Δηλ. αν δεν σταματήσουν, ό κληρικός θά καθαιρήται και ό λαϊκός θά αφορίζεται.
—Βαρεία δεν είναι ή τιμωρία: εϊπεν ή κυρία.
-Μεγάλη είναι και ή αμαρτία τής χαρτοπαιξίας, ή μάλλον οί αμαρτίες, διότι χάνουν τά λεπτά και τόν καιρόν τους πού τους εδωσεν ό Θεός νά μπουν στον Παράδεισο. Κλέβουν, βλασθημοϋν, γίνονται κακό παράδειγμα, παραμελούν την προσευχή, τον εκκλησιασμό. Προξενοϋν στενοχώριες και γκρίνιες στο σπίτι τους και στα σπίτια των άλλων, καυγαδίζουν και τόσες άλλες αμαρτίες κάνουν. «Ή περί τό κυβεύειν σπουδή, λέγει ό Ί. Χρυσόστομος, βλασφημίας, ζημίας, οργάς, λοιδορίας και μύρια ετέρα τούτων δεινότερα πολλάκις ειργάσατο».
— Έχεις δίκιο, πάτερ, πρέπει να το κόψω,
Βοήθησε με, είπεν ή Κατίνα.
— Ή έξομολόγησις θα σε σώση.  "Από πότε
έχεις να έξομλογηθής; την ερώτησα
—Από το χωριό. Είχαμε ένα καλό παπά. Καί εδώ είναι καλοί. Άρκεί να πάς με άπόφασι , της είπα.
— Την παίρνω από τώρα και θα έλθω το συντομώτερο να με εξομολόγησης».


Η ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
Το ερώτημα μας τώρα είναι αν δίνη ή όχι χαρά το έθιμο νά παίζωνται χαρτιά την Πρωτοχρονιά. Ή άπάντησι δεν είναι εύκολη, ουιε απλή. Πολλοί λένε, οτι με τά χαρτιά τής Πρωτοχρονιάς συμβαίνουν τά εξής ευχάριστα:
• Γιορτάζουν άπό κοινοΰ φιλικές ή συγγενικές οικογένειες χόν Καινούργιο Χρόνο, διασκεδάζοντας με τις μικρές αγωνίες και εκπλήξεις που προσφέρει ή χαρτοπαιξία.
• Δίνουν γενικά στη βραδυά τους μια ξεχωριστή γεύση ζωής,  πού κάνει αισθητό τον ερχομό τοϋ Νέου Έτους.
Υπάρχουν όμως και οί άνιίθεχες απόψεις:
• Τα χαρτιά έχουν τους «χαμένους» και τους «κερδισμένους». Είναι συχνά περισσότεροι άπό τους κερδισμένους οί χαμένοι καϊ αυτοί λοιπόν, αρχίζουν τήν άφετερία τοϋ χρόνου με ένα εκνευρισμό.  Καϊ ρωτάνε:  Πού βρίσκεται, λοιπόν ή διασκέδαση;
• Υπάρχουν πολλοί, πού μέσα στο πείσμα καϊ τήν προσδοκία παίζουν χωρϊς αυτοσυγκράτηση    και φεύγουν άπό μερικά τέτοια...παιγνίδια «ξεπουπουλιασμένοι».  Το έθιμο, λοιπόν τους φυτεύει ϊσως κι'  ένα πάθος. Ελπίζοντας νά τά καταφέρουν καλύτερα σε κάποια ρεβάνς, παγιδεύονται καμμιά φορά στο χαρτοπαικτικό πάθος.
• Σέ σπίτια πού κυριαρχεί, τήν πρωτοχρονιά, το χαρτί δεν είναι δυνατόν να γιορτασθή μια όμορφη οικογενειακή γιορτή.
Και αν υποστηρίξουν μερικοί έτσι, μέσα στις κάπνες τοϋ τσιγάρου και της αγωνίας, πανηγυρίζουν και χαίρονται, υπάρχουν καϊ κάποιοι που δεν μπορούν μ' αυτό τον τρόπον ούτε να χαρούν, ούτε να γιορτάσουν κι' άυτοΐ είναι τα παιδιά.
Έν πάση περιπτώσει - «ό άναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω» - Οι περισσότεροι, λίγο πολύ, πιάνουν τα χαρτιά στο χέρι τέτοιες μέρες για... «τα χρόνια πολλά», αν όμως θέλετε να ίδήτε, πόσο τελικά διασκεδάσανε, κοιτάξτε τά κομμένα καϊ κιτρινισμένα πρόσωπα τους το ξημέρωμα τής Πρωτοχρονιάς ή ακόμα το μεσημέρι, καθώς τελειώνει ή μάχη τών "Ασσων, τών Ρηγάδων, και τών Βαλέδων και φεύγουν άπό το χαρτοπαίγνιο.


ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΠΟΥΛΑ
Στό μυαλό μου έρχονται τώρα σοφές κουβέντες γερόντων πού υποστηρίζουν, ότι πιο καλά είναι νά μήν πιάνη κανείς τά «χαρτιά» με τά χέρια του ακόμα και τή Πρωτοχρονιά. Είναι -λένε- αληθινή παγίδα και γίνεται εύκολα
«χούϊ» (συνήθεια), που δεν βγαίνει αν δε βγή πρώτα ή ψυχή...
Οι παλιοί Ηπειρώτες, οταν ξεπροθοδίζανε τα παιδιά τους για τον σκληρό δρόμο της ξενητιάς τους λέγανε:
—Καλό ταξίδι παιδί μου. Μη ξεχνάς ποτέ να κάνης το σταυρό σου. Πρόσεξε την πίστη σου σαν τα μάτια σου. Πολλοί θα σε γυροφέρουνε να σε φραγκέψουνε... Κι' ακόμα γιε μου σοϋ δίνω ευχή και κατάρα μη πιάσης... χαρτιά με τά χέρια σου. Κανένας δεν «καζάντησε« (πρόκοψε) από τά χαρτιά...
Και είναι αλήθεια πώς ή τράπουλα, τά χαρτιά «θάψανε» ανθρώπους με πλούτη και δόξα. Καταστρέψανε καλούς οικογενειάρχες. Καταντήσανε φτωχούς ανθρώπους, που είχαν προηγουμένως προκόψει με τη δουλειά τους. Ή όμορφη τούτη ευχή τών παλιών Ηπειρωτών απευθύνεται με την ευκαιρία της πρωτοχρονιάς και σ' ολα τά ταξιδεμένα παιδιά τής Ελλάδος.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
• Τά παιγνιόχαρτα ώς μέσα μαντείας στις χαρτοΰδες, καφεντζοΰδες, Μέντιουμ!
Στά προηγούμενα κεφάλαια έξετάσαμε την γέννησι και τους «γεννήτορας» της χαρτοπαιξίας και των εν γένει «τυχερών» παιχνιδιών. Εξετάσαμε την στρατηγικήν των και τά αποτελέσματα της. Να όμως, οχι η καταστροφή, ή οποία προκαλείται δεν περιορίζεται στά πεδία «μαχών» επάνω στην πράσινη τσόχα! Τώρα, οταν γνωρίζωμε τήν «δύναμη» και τον «κυρίαρχο» τοϋ κάθε χαρτιού, θά πρέπει νά δούμε και τή δράση των 52 και είς άλλα πεδία.
Ό κλάδος, τόν όποιον θά έξετάσωμεν εδώ τώρα δεν υπάγεται μεν είς τήν τάξιν τών «τυχερών» αλλά είναι εξ ϊσου τρομερός καϊ επικίνδυνος διά τους ασχολούμενους καϊ προσφεύγοντας σ'αύτόν! Είναι ό της ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΕΙΑΣ! Αλλά ας έξετάσωμεν εν πρώτοις τό πώς γίνεται καθημερινώς οι στρατιές ολόκληρες τών «χαρτούδων», Καφεντζούδων και λοιπών μάντεων!
Τό πραγμαχικό λίκνο χών προαναφερθένχων
είναι ή Τουρκία (Σμύρνη, Κωνσχανχινούπολις και οι Άναχολικές επαρχίες) ή Αίγυπτος και ή Ινδία! Σχήν Ελλάδα έχουμε άρκετά γερά ριζωμένα κέντρα τής Κρήτης, Κορίνθου και Θράκης Έάν πιάσετε κουβέντα μέ όποιανδήποτε «Χαρτοϋ» ή θα σας πή, οχι κατάγεται από τά προαναφερθέντα μέρη ή είχε κάποια γιαγιά της , συγγενή ή γνωστή, ή οποία τήν έδίδαξε να ρίχνη χαρτιά ή τόν καφέ και ή οποία κατήγετο από τήν Τουρκία, Αϊγυπτο ή Ινδία! Αυτό είναι σχεδόν ό απαράβατος κανών!
Μέχρι και τά τέλη τοϋ παρελθόντος αιώνος ή ζωή τών γυναικών είς τά προαναφερθέντα μέρη ήταν πολϋ περιορισμένη. Όταν χελείωναν οί δουλειές τοϋ σπιτιοϋ και τά ψώνια , οί γυναίκες τής εποχής εκείνης είχαν ως μόνη ψυχαγωγία τίς επισκέψεις φιλικών οικογενειών. Τόχε δεν υπήρχαν θέατρα, κοντσέρτα, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα καί τόσα άλλα, που έχομε σήμερα έμεΐς! Έτσι, οταν τελείωναν ολα τά «κουτσομπολιά» καί ή άνταλλαγή νέων, κάποιος από τήν παρέα έλεγε: «Άς δοϋμε καί τί θά γίνη αΰριο»! Κάποια άπό τήν παρέα που «κατεϊχε» τά χαρτιά, ανελάμβανε νά φωτίση τό άόρατον μέλλον!
Άλλα δεν περιορίζεχο μόνον είς αυτό. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΔΙΔΑΣΚΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ! Έισι σε κάθε φιλικό κύκλο ξεπηδούσαν και καινούργια «φυντάνια»... Οί γυναίκες πάντοτε δημιουργούν φιλίες ευκολότερα άπό τους άνδρες. Έτσι οί Χριστιανές έπιαναν φιλίες με εντόπιες γυναίκες, πράγμα τό όποιον εξυπηρετούσε και άλλες πλευρές της ζωής. Ή κυρία Μαρία, ή οποία είχε γιο σε λίγο στρατεύσιμο, έπήγαινε είς την φίλην της κυρίαν Φατμά. τής οποίας ό σύζυγος ήταν Πασάς (στρατηγός) και παρακαλούσε να την τοποθετήσουν σε Μονάδα πλησίον τής πόλεως, οπού έζούοε! Ό Χριστιανός έμπορος, ό όποιος είχε δυσκολίες μέ τά φορολογικά, προσέφευγε είς τά «μέσα», πού είχε μέσω τής συζύγου του. ή οποία είχε φίλη  την σύζυγο τοΰ εφόρου Σερίφ Μπέη! Μαζί μέ χίς φιλικές σχέσεις, τήν εποχή εκείνη, είχαν ριζώσει και οί σχέσεις μέ τους 52 τής τράπουλας.
Μία άπό τις εντολές τού Θεού είναι και να μή άναφέρωμε, χωρίς λόγο, τό Άγιον Όνομα Του! Άλλα τό αύτό ισχύει και δια τάς δυνάμεις τού σκότους. 'Οχαν τίς άναφέρωμε ή μελετούμε, τότε προσέρχονται ασφαλώς! Αυτή είναι καί ή αιτία γιατί ό Λαός μας, αντί νά άναφέρη τό όνομα ενός εκ τών δαιμόνων, λέγει «ό έξω άπ' εδώ!» Ό γράφων τις γραμμές αυτές ενοχλείται τρομερά άπό τις δυνάμεις τοΰ σκότους οί όποιες λυσσοϋν για τϊς αποκαλύψεις είς βάρος τους! Άλλα δεν μπορεί να μας κάμουν τίποτε, διότι είναι «μείζων ό εν ήμΐν. ή ό εν τω κόσμω»
Πρέπει ν' αναφέρω εδώ καϊ τό πάθημα ενός νέου. Ήμουν έτοιμος καϊ βιαζόμουν να βγω άπό τό κελλί μου, όπότε κτυπάει τήν πόρτα κάποιος εικοσιπεντάχρονος
—Σέ θέλω μοϋ λέγει.
— Βιάζομαι τοΰ λέγω. Έλα άλλοτε
—Δεν φεύγω αν δεν με δεχθής. Είσαι ό σωτήρας μου.
— Έλα μέσα, τοϋ λέγω τι σοΰ συμβαίνει:
— Έγώ λέγει, ήμουνα περίεργος, διάβαζα
τα άποκρυφιστικά    βιβλία, Σολομωνική κ.λ.π.
Διάβαζα καϊ τις επικλήσεις προς τους δαίμο
νες. Δεν τους έπικαλούμην άλλα απλώς τϊς
διάβαζα. Στϊς 12  όμως τα μεσάνυχτα μέχρι τϊς
τρεϊς με έπιασε δαιμονική κρίσις. Και αυτό συ
νεχιζόταν κάθε βράδυ. Υπέφερα. Δεν εϊξερα τϊ
να κάμω. Άλλα ευτυχώς έπεσε  στά χέρια μου
ενα βιβλίο σου «Υπάρχουν Μάγια καϊ πώς λύονται». Έδιάβαζα τις ευχές που είναι μέσα καϊ σταμάτησε το κακό επί ένα και πλέον χρόνο. Τώρα όμως μέ ξαναπιάνει και ήλθα σε σένα νά μέ διαβάσης, υποφέρω.
—Περίμενε τοϋ λέγω και σηκώθηκα νά πάρω τόν τίμιον Σταυρόν νά τον σταυρώσω. "Αλλά τη στιγμή εκείνη τον έπιασε ή κρίσις τοϋ δαιμονίου. Αγρίεψε, τραντάχθηκε και έπεσε κάτω. Νά πώ τήν αμαρτία μου μοϋ πέρασε η σκέψις: ό σατανάς εδώ πού είμαι μόνος μου θά μέ πνίξη. 'Αλλά είπα μέσα μου «μείζων ό εν ήμϊν ή ό έν τω κόσμω». Τον άρπαξα από τον ώμο καϊ τον έσταύρωσα. Μετά το σταύρωμα συνήλθε, επανήλθε στην κατάσταση που ήταν πρώτα και ίλαρύνθηκε το πρόσωπο του. Έγινε υγιής.
Σέ ευχαριστώ . Πάτερ, μοΰ είπε.
— Τόν θεόν νά ευχάριστης και νά μήν ξαναπιάσης στά χέρια σου τέτοια άποκρυφιστικά 6ι6λία, ούτε για περιέργεια. Έφυγε ό άνθρωπος χαρούμενος.
'Από τήν στιγμήν λοιπόν, που κάποιος ή κάποια θά πιάσουν στά χέρια τους τήν τράπουλα. δια νά κάνουν «προβλέψεις» - Και οί 52 κακοί δαίμονες θά προσέλθουν και θά ριζώσουν στο σπίτι και βαθμηδόν μέσα στα ίδια τά άτομα, τά όποια και τα έκάλεσαν!
Έτσι ή χαρτομάντις θά δή μετ' εκπλήξεως οτι σιγά - σιγά πράγματι θά άρχίση νά προβλέπη ορθώς αρκετά γεγονότα! "Ας μή ξεχνάμε, οτι πολλάκις οι δαίμονες κάνουν πολλά ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΙΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!

ΦΩΤΟ-3

Προ ετών μοϋ έξωμολογείτο κάποια, οτι ήταν καφεντζοϋ (καφεμάντισσα) μεγάλη
—Τϊ ξέρεις; τής λέγω
—Τίποτε, μοΰ άπαντα, κάποτε για αστεία είπα καφέ και επέτυχε. Άπό τότε μοΰ ερχόταν σέ μένα σαν στραβές και τις έλεγα οτι μοΰ ερχόταν στο κεφάλι. Κορόιδευα τόν κόσμο. Θά σου δώσω μάλιστα και μια επιστολή να την δημοσίευσης για να ξέρουν οί άνθρωποι καϊ να μην απατώνται.
—Πράγματι! Μοΰ τήν έδωσε τήν έπιστολή. Άλλα... δυστυχώς τήν έχασα.
Ευτυχώς ομως ή μετάνοια της ήταν μεγάλη. Δόθηκε ολόκληρη στο Χριστό. Και τώρα είναι σέ ενα Μοναστήρι μαζί μέ τις δυο κόρες της, μοναχές.
Μέ την πάροδον τοΰ χρόνου, ή Χαρτορίχτρα ολο και κατέχεται περισόχερον άπό τους 52, και ας έχει στό σπίτι της κρεμασμένες Άγιες Εικόνες! Την ενδιαφέρει εν πρώτοις τό ΚΕΡΔΟΣ! Μέ τήν πάροδον ομως τοΰ χρόνου σχηματίζει μια άρκετή περιουσία, ή οποία εκ τοΰ άσφαλοϋς θά πάει κατά... διαόλου τελικώς! Άλλα τό σπουδαιότερον θά γίνη «μυστικοσύμβουλος» πολλών γυναικών καϊ ανδρών, τών οποίων τή ζωή θά επηρεάζει! Έάν ή χαρτορίχρα έχει σύζυγον, αυτός ταχέως θα έγκαταλείψη την έργασίαν του και θα μετατραπή είς βοηθόν της, δια να βράζη τους «καφέδες», που θά «διαβάζη» αυτή! Ή θέσις του θά είναι απλώς ή θέσις «κουμπάρσου». Τα κέρδη μιας «γερής» Χαρτοΰς και Καφετζούς κυμαίνονται άπό 10 - 30 τήν ήμερα! Προ ετών έγραψαν οί εφημερίδες οτι «υπάρχουν μέντιουμ, που βγάζουν 100.000 ημερησίως» που άντιστοιχοϋν σήμερα σε 500.000 δρχ.
Δια να είναι περισσότερο «εντυπωσιακοί» είς τους πελάτας τους, οί μάντεις τής κατηγορίας αυτής παίρνουν καί ένα «καλλιτεχνικό» ψευδώνυμο ανατολικής προελεύσεως! Αργότερα, προς ίκανοποίησιν τής πελατείας στά χαρτιά, προστίθεται ό ΚΑΦΕΣ, Η ΥΑΛΙΝΗ ΣΦΑΙΡΑ καί ή αυτοΰπνωσις! Καί ό χορός κρατεί! Δεν είναι μόνον οί μάντεις, που πέφτουν για καλά στα νύχια των δαιμόνων, άλλα και ή πελατεία τους, διότι ή προσφυγή στους μάντεις, πού είναι υπηρέτες των δαιμόνων σημαίνει   και τήν άρνησιν τοϋ ΘΕΟΥ!
 

• Χαρτοκλέφτες και τά «σύγχρονα» μέσα χαρτοκλοπής!
Τώρα λοιπόν που έξετάσαμεν, εστω και συντόμως, τήν κατηγορίαν τών μάντεων, θα μεταπηδήσωμεν είς μίαν άλλην: ΤΩΝ ΧΑΡΤΟΚΛΕΠΤΩΝ!
Ασφαλώς κάποτε στή ζωή σας, σας ετυχε να δεΐτε σε κανένα θέατρο ή κέντρο διασκεδάσεως ενα ταχυδακτυλουργό! άφοϋ σας έκανε ένα σωρό καταπληκτικά «νούμερα», βγάζονχας από τό καπέλλο του κουνέλια, περιστέρια ή κόβοντας στά δυο τή βοηθόν του μέσα σ'ενα κιβώτιο, τελικά άρχισε νά... «πιάνει στόν αέρα οποίο χαρτΐ τής τράπουλας θέλατε! "Η νά Βγάζει μέσα από τό μανίκι του άσσους ή οσους ρηγάδες ήθελε! Καταλαβαίνετε, οτι εφόσον αυτό είναι δυνατόν νά γίνη ενώπιον 1000 και πλέον άτόμων είς δημόσιον κέντρον, πόσο ευκολώτερον μπορούν νά έξαπατηθοϋν οί συμπαΐκται γύρω άπό ενα τραπέζι. ΚΑΙ ΟΣΟΝ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ άλλο τόσο αύξαναν και οί μέθοδοι εξαπατήσεως τους!
Ήταν πολύ φυσικόν σχήν εποχή μας νά χρησιμοποιηθούν και  ηλεκτρονικά μέσα από τους χαρτοκλέπτας και τους συνενόχους τους! Ή μεταθίβασις των χαρτιών τοϋ αντιπάλου δια ασυρμάτου με δέκτην μικροσκοπικόν τοποθετημένον μέσα στο άφτι είναι κάτι το πολύ τετριμένον στην εποχή μας! Στό εξωτερικό υπάρχουν ολόκληρα μουσεία με καταπληκτικά σύνεργα χαρτοκλεπτών! Δεν κλέβουν δε μόνον οί θαμώνες των Λεσχών, άλλα και οι ιδιοκτήτες των, δηλ. γίνεται ενα συνεχές «ό κλέψας τοϋ κλέψαντος».

Ρουλεττες, Ιππόδρομος, κυνοδρομίες, στοιχήματα, πορνό - σπορ!
Το ίδιο συμβαίνει και με τις μηχανές τύπου ρουλέτας, οπου σημειωτέον επικρατούν επίσης τα δύο «ίερά» χρώματα - το μαΰρο και κόκκινο! Και στην περίπτωσι, λοιπόν, της ρουλέτας έφηρμόσθησαν ολα τα «μέσα»! Άπό τής μελέτης τής θεωρίας τών...πιθανοτήτων μέχρι συσκευής εκπομπής κυμάτων, πού επηρεάζουν την «μπίλια» ή τά μεταλλικά τμήματα αυτής.
Καϊ τώρα ας έλθωμεν είς το «ευγενέστατον» τζόγον τών Ιπποδρομιών! Το περίφημο αυτό δήθεν σπορ, έχει κι' αυτό άπειρα θύματα, τά όποια καταστρέφονται κάθε χρόνο! Εκείνοι οί όποιοι κερδίζουν είναι οι ίδιοκτήτες τών ίππων, που είναι συνήθως μεγαλόσχημοι καρχαρίες τής ξηράς! είναι πλέον σύνηθες φαινόμενον να κερδίζουν τα χειρότερα άλογα καϊ οχι τα καλλίτερα! Προ τής ίποδρομίας, όταν παρουσιάζονται οί ίπποι, οί ενθουσιώδεις παϊκτες «ποντάρουν» στό πιο ζωηρό, στό πιο λεβέντικο ίππο. Προς τό τέλος ομως τής «κούρσας» συμβαίνουν τά... άπρόβλεπτα. Έτσι π.χ. λίγο προ τοϋ τέρματος ό άναβάτης τοΰ επικεφαλής τών άλλων ίππων παθαίνει άτύχημα καϊ πέφτει δήθεν τυχαίως κάτω! ή ό ίππος ό όποιος δεν έκανε οϋτε δια τά άλλοτε κάρα τής Δημαρχίας, αποσπά με χρόνον ρεκόρ τήν πρώτην νίκην! Καλά, άν υπάρχουν επί τόπου άστυνομικά όργανα , δια νά πάρουν δείγμα άφοϋ ή σιέλου, δια νά διαπιστωθή, οτι έγένετο χρήσις ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΟΥ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟΥ στό άμοιρο ζώο!
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τϊς κυνοδρομίες, που διεξάγονται σε άρκετές χώρες! Καί τά ευγενέστατα άλλοτε σπορ, έχουν κατε-ξευτελεστή! Κάθε λίγο ό κόσμος διαβάζει αποκαλύψεις δια τήν έξαγοράν τών άθλητών στό τάδε ή τό δείνα άθλημα μή εξαιρουμένου και τοϋ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ!    Ό κόσμος προ πολλού έχει φτάσει στο συμπέρασμα, οτι ολα τα παιχνίδια και τα Σπόρ τα συνδεόμενα δήθεν με τον παράγοντα τύχη είναι ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ και ομως συνεχίζει νά είναι δούλος αυτών, που τόν εξαπατούν, τών δαιμόνων δηλ. και απατεώνων!
Κατά το 1979 ό κόσμος είδε νά εφαρμόζεται και ένα καινούργιο φροΰτο. Την διασταύρωσιν τοϋ  τζόγου  μέ  την  πορνείαν! 
 Στό ΠΡΟ-ΠΟ ό κάθε παίκτης πρέπει νά προβλέψη τήν όρθήν έκβασιν τής κάθε ποδοσφαιρικής συναντήσεως και ή άμοιβή του είναι ανάλογος μέ τις στήλες, που προέβλεψε! Ένδεκα, δώδεκα, η δεκατρία. Το «Πόρνο-σπόρ» ομως παίζεται διαφορετικά! Ένας ίδιωτικός σταθμός τής τηλεοράσεως, πού πάντοτε ανήκει είς τήν Μαφίαν, παρουσιάζει είς τήν όθόνην μια χαριτωμένη νεαρή γυναίκα, ή οποία κάνει διάφορες έρωτήσεις προς τους τηλεθεατάς και τους δίδει τόν αριθμόν τηλεφώνου της, οπου πρέπει νά δώσουν τίς άπαντήσεις τους! Ύστερα άπό κάθε σωστή άπάντησι, πού παίρνει ή τηλεπαρουσιάστρια, βγάζει και ένα ρούχο, πού φοράει, έως οτου μένει τελείως γυμνή! φυσικά τά έρωτήματά της είναι γύρω άπό τό σέξ και τις ανωμαλίες του. Ό συγκεντρώσας τις περισσότερες «ορθές» απαντήσεις, λαμβάνει ώς έπαθλο... την ϊδια την τηλεπαρουσιάτρια! Κάθε βράδυ και ένας «ευτυχής θνητός» παρουσιάζεται στο τέλος της εκπομπής και άφοϋ δώσει το όνομα του καϊ τήν διεύθυνσίν του, αποσύρεται μαζί της!
Τις εκπομπές παρακολουθούν ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ Ιταλών, μικρών και μεγάλων μέ... τεράστιον ενδιαφέρον! Και ολα αυτά κάτω άπό τήν μύτη τοϋ Βατικανού και τοΰ αλάθητου Πάπα! Όταν έζητήθησαν γνώμες έπΐ τοΰ τρομερού αυτού εγκλήματος τοϋ συνδυασμένου τζόγου, όφθαλμοπορνείας καϊ πορνείας, να οί άπαντήσιες που εδόθησαν:
1) Ναί, επιτρέπω στην κόρη μου ηλικίας 12
ετών νά παρακολουθή τις εκπομπές αυτές,
διότι ήδη έχει άριστευσει είς το σχολεϊον είς
το μάθημα τού Σέξ, το όποιον τής διδάσκουν
επισήμως!
2) Τα αγόρια μου 12 και 14 ετών παρακολουθούν μαζί μας τις εκπομπές αυτές, διότι έτσι μαθαίνουν την πραγματικότητα καί, όταν μεγαλώσουν, δεν θα έχουν ψευδαισθήσεις γύρω άπό τα ζητήματα τοΰ σέξ. (Αυτή τή στραβή νοτροπία τήν έχουν και πολλοί στον τόπο μας).
3) Ό υιός μου πρέπει άπό μικρός νά καταλάβη, οχι στήν ζωή τίποτα δεν έπιχυγχάνεται άνευ κόπων. Και δια να κατακτήση κανείς καϊ μια γυναίκα ακόμα χρειάζονται πολλάκις αγώνες και προσπάθειες!
4) Αύτό τό όποιον συμβαίνει εδώ είναι τρομερό! Βλέπω τό Λαό μας να καχαστρέφεται και φυσικά και ή νεολαία μας. Τι κάνει τό επίσημο Κράτος καί τό Βατικανό; Μά φυσικά ΤΙΠΟΤΑ!
Τείνω νά πιστέψω, οτι είναι αλήθεια, οτι ό ίδιος ό Πάπας παρακολοθεί αυτές τις ανήθικες εκπομπές!
5) Διόλου δεν εκπλήσσομαι διά τίς εκπομπές αυτές οΰτε κι'  αν μία μέρα θά άποκαλυφθή, οτι οί ιδιοκτήται των ιδιωτικών σταθμών των «Πόρνο - σπορ»  έδανειοδοτήθησαν από τα ταμεία τοϋ Βατικανού!  Το Βατικανό από χρόνου μακρού ενδιαφέρεται μόνον διά τα υλικά κέρδη τών τραπεζών του και άλλων επιχειρήσεων! Λένε και αρχίζω νά πιστεύω οτι ό νέος μας Πάπας δεν είναι απλώς φίλο - μασσώνος, αλλά φανατικός Μασσώνος 33 βαθμοϋ!
6) Όλοι οί τίμιοι άνθρωποι είναι αγανακτισμένοι μέ τις εκπομπές αυτές που καταστρέφουν το θεμέλιο τοΰ έθνους:     ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ! Μά δεν είναι μόνον παρόμοιες  εκπομπές! ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ! Μη περιμένετε τίποτα από το Βατικανό, Αυτό προ πολλού μετεβλήθη είς άνώνυμον έταιρίαν σκοτεινών επιχειρήσεων! Τον Πάπα επισκέπτονται κρυφίως όλοι οί μεγάλοι Μαφιόζοι και επισήμως ολοι οί μεγάλοι Μασσώνοι! Ή παράνομος εφημερίδα «Λα Βεριτά», που κυκλοφορεί άπό το 1976, έχει πολλές φορές καταγγείλει τό Βατικανό για αντιχριστιανική, φιλομασσωνική και φιλοσιωνιστική δράσι!
Μέ πικρίαν μεγάλην ακούσαμε τάς απείρους απαντήσεις των ιταλών φίλων μας επάνω στο τελευταίο καυτό θέμα και έσκέφθημεν, οτι τους περιμένουν ακόμα πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Αγαπητέ μου άναγνώστα! έσυ που εϊχες την υπομονή να διάβασης αυτό τό καινούργιο πόνημα ασφαλώς ωφελήθηκες, διότι έμαθες μέ κάθε λεπτομέρεια τό πώς δρουν οι καταχθόνιες δυνάμεις της «φάκας», διότι φάκα ιταλικά λέγεται ή «τράπουλα» και μόνον οι δαίμονες θα μπορούσαν να την επινοήσουν! Τώρα, που έμαθες την αλήθεια, πάψε να παίζης τον ρόλο τοϋ μικρού ποντικού, πού τριγυρνά μια τεράστια άγρια γάτα! Άπό την στιγμή, που θά πιάσης στά χέρια σου τα 52 χαρτιά της χαρτοπαιξίας, θά έκθεσης τον εαυτόν σου στον τρομερώτερον κίνδυνον των 52 δαιμόνων μέ πολύ πιο γαμψά νύχια άπό της γάτας! Δέν εϊναι-μόνον ή χρεωκοπία, άτίμωσις, πορνεία και ή αυτοκτονία, πού θά σέ παρακολουθούν πλέον σέ κάθε σου βήμα στην έδώ επίγειο ζωή, αλλά και ή απώλεια της αιωνίας ψυχής σου. Τό σκέφθηκες καλά αυτό και σοβαρά;
Διώξε λοιπόν μακρυά άπό τον εαυτόν σου,
τους οικείους σου και τους φίλους σου αυτόν τον μεγάλον κίνδυνο. Γίνε καϊ συ αίτιος να παύσουν τα δάκρυα των δυστυχισμένων συζύγων και τέκνων πού πεινούν και υποφέρουν μέσα στην κοινωνία μας! Σταμάτησε τα απειλούμενα οικογενειακά δράματα! Διακήρυξε παντού, ότι έκεϊ πού υπάρχουν άγιες εικόνες δεν μπορούν νά συνυπάρχουν και τά 52 ομοιώματα, παραστάσεις των δαιμόνων, γιατί δεν μπορούμε νά συμπαρακαθήμεθα στο ϊδιο τραπέζι και με το Θεόν και με τους δαίμονας! Δεν μπορείς νά λες την ώρα τού δείπνου σου το Πάτερ ημών και κατόπιν μετά τήν λήξιν τού δείπνου σου νά κάθεσαι στο τραπέζι με τήν πράσινη τσόχα! Σκέψου λοιπόν καλά αυτές τις γραμμές, που διάβασες και αποφάσισε τώρα! Ό Θεός σε έπλασε ΕΛΕΥΘΕΡΟ γιά νά άποφασίζης έσύ ό 'ίδιος, γιά το μέλλον σου και αν ακόμη δεν αισθάνεσαι τήν δύναμη νά σταματήσης το κακό της χατοπαιξίας, ζήτησε αυτήν τήν δύναμη άπό τον Χριστόν και θά σοϋ τήν δώση!

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ
Το κακό της χαρτοπαιξίας, άναγνώστα, όπως είδες είναι τρομακτικό. Πρέπει νά αγωνισθούμε όλοι μας, για νά σταματήση και νά σωθούν άτομα, οικογένειες, ψυχές. Είμαι βέβαιος, έάν τό βιβλιαράκι αυτό έπεφτε στα χέρια των χαρτοπαικτών, ελάχιστοι πωρωμένοι και κυριευμένοι τελείως άπό τους 52 δαίμονες θά εξακολοθοϋσαν νά χαρτοπαίζουν. Γι' αυτό πρέπει τό βιβλιαράκι αυτό νά φθάση στό κάθε σπίτι.
Έγώ έκαμα εκείνο, πού μπορούσα και δέν τό μπορούσαν άλλοι, τό έγραψα. Έάν μάλιστα είχα τά μέσα, θά τύπωνα εκατομμύρια αντίτυπα και θά τά μοίραζα δωρεάν σε κάθε σπίτι. Άλλα δέν έχω.
Αυτό όμως μπορείτε νά τό κάνετε σεις, πού τό διαβάσατε. Αγόρασε, αγαπητέ, μιά ποσότητα βιβλίων και σκόρπισε τα παντού. Εϊτε λίγα, εϊτε πολλά. Μή πής δέν έχω. Πώς, έάν σε έπιανε ό δαίμονας της χαρτοπαιξίας, θά είχες; Χρειάζεται ή αγάπη θυσίες. "Ετσι όμως θά σώσης τον χαρτοπαίχτη, την οίκο-
γένειά του, και τήν ψυχή σου. Αυτά είναι τά έργα της αγάπης, ή πραγματική ελεημοσύνη. Δεν είναι ανάγκη να πάς μέσα στά καφενεία, στίς χαρτοπαικτικές λέσχες νά τους απόσπασης άπό τά χαρτιά. Δώσε τους, στείλε τους άπό ένα βιβλιαράκι, και θά φύγουν μόνοι τους και θά αδειάσουν οι χαρτοπαικτικές λέσχες.
Ξέρω όμως τώρα τι θά πής. Θά αδειάσουν τά χαρτοπαικτικά κέντρα, για νά γεμίσουν οι τσέπες οι δικές σου.
Θά μέ έξαναγκάσης νά πώ κάτι, πού είπα και άλλοτε. Οι τσέπες οι δικές μου, αγαπητέ, θά είναι πάντα άδειες. Διότι, ένώ .έχω έκδόσει μέ τή βοήθειαν τοϋ Θεού μέχρι σήμερα διακόσια πενήντα (250) βιβλία μικρά και μεγάλα, εν τούτοις άπό αυτά δέν πήρα οϋτε δραχμή. Όλες οι εισπράξεις διατίθενται διά τον άντιαιρετικόν αγώνα. Ευτυχώς σκοπός μας δεν είναι τό χρήμα, αλλά τό καλό καΐ ή σωτηρία τών άφελφών μας, γιά νά βρούμε και μεΐς έλεος έν ήμερα Κρίσεως. Πρόκειται γιά σωτηρία ψυχής.
Τώρα στις γιορτές αυτό τό δώρο θά κάνης σύ σε γνωστούς, φίλους, συγγενείς και αγνώστους και θα έχης πολύν μισθόν άπό τον Θεόν.
Σοϋ εύχομαι ό Θεός να σε εύλογη και για νά κάνης πολύ καλό και γιά νά έχης και σύ άπό το Θεό πολύ καλό.
 


Δέκατη σελίδα - Αρθρογραφίες
Ενδέκατη σελίδα - Αρθρογραφίες
 
Περισσότερα >>