www.acapus.com Greek         Αγγλικά Last updated 23/12/2004    
Athens 2004    Athens 2004

Athens 2004    Athens 2004

Photo Album
Αναζήτηση

         
  
  
Η ΑΡΧΗ

Οι ολυμπιακοί αγώνες ήταν η πιο σημαντική πανελλήνια αθλητική διοργάνωση τής αρχαιότητας. Διεξάγονταν κάθε 4 χρόνια και αποτελούσαν πρότυπο οργάνωσης και πηγή κανονισμών για τούς υπόλοιπους αγώνες  των αρχαίων ελλήνων (Πύθια, Ίσθμια, Νέμεα). Ήταν αφιερωμένοι στον θεό Δία και γι’ αυτό το λόγο πραγματοποιούνταν στο ιερό του στην Ολυμπία. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλοι οι έλληνες πολίτες, εκτός από τις γυναίκες, στις οποίες απαγορευόταν και η είσοδος, ενώ το ίδιο ίσχυε για τους βαρβάρους και για τους δούλους.
Για την γέννηση τους υπάρχουν πολλοί μύθοι. Οι επικρατέστεροι αναφέρουν ότι ιδρύθηκαν είτε για τον Δία, όταν κατάφερε να νικήσει τον Κρόνο, είτε από τον μυθικό ήρωα Ηρακλή, όταν νίκησε τον Αυγεία, είτε από τον Πέλοπα, όταν νίκησε σε αρματοδρομία τον Οινόμαο. Η παράδοση αναφέρει επίσης ως αναβιωτή των αγώνων τον Ίφιτο, βασιλέα των Ηλειών μετά από χρησμό της πυθίας, που καθόριζε και το απλό κλαδί της αγριελιάς ως το έπαθλο του νικητή.
Ο Ίφιτος καθιέρωσε και την ιερή εκεχειρία για όσες ημέρες διεξάγονταν οι αγώνες (διακοπή εχθροπραξιών). Η παραβίαση της εκεχειρίας εθεωρείτο ασέβεια προς το Δία, αφού οι αγώνες γίνονταν προς τιμή του.
Οι ολυμπιακοί αγώνες είχαν τεράστια αίγλη, ενώ ο αριθμός των θεατών άγγιζε τους 50.000. Οι εγκαταστάσεις περιελάμβαναν το στάδιο (για τους αγώνες στίβου), τον ιππόδρομο (για τις ιπποδρομίες και αρματοδρομίες), το γυμνάσιο και την παλαίστρα (χώροι προετοιμασίας των αθλητών), τα λουτρά (για χρήση μετά την άσκηση) και το κολυμβητήριο.
Την ευθύνη της εφαρμογής των κανονισμών των αγώνων είχαν οι Ελλανοδίκες (κριτές ,διαιτητές), που κάθονταν σε ειδικές θέσεις (τις μοναδικές που είχαν στο στάδιο), φορούσαν βασιλική πορφύρα, ήταν στεφανωμένοι και κρατούσαν διχαλωτό ραβδί ως σύμβολο της εξουσίας τους. Το ραβδί αντικαταστάθηκε στην πορεία του χρόνου από κλαδί φοίνικα, το οποίο έδιναν στον νικητή αμέσως μετά την νίκη του.
Η διάρκεια των αγώνων ήταν στην αρχή μόνο μια ημέρα. Όσο όμως τα αγωνίσματα αυξάνονταν, μεγάλωνε και η διάρκεια ,η οποία κατέληξε στις 5 ημέρες. Εκτός από τον κότινο ,οι τιμές που απολάμβαναν οι ολυμπιονίκες ήταν πολλές : α) κάθε νικητής μπορούσε να στήσει τον ανδριάντα του στο ιερό της Ολυμπίας , β) το όνομα του γραφόταν στα επίσημα αρχεία των ολυμπιονικών που φυλάσσονταν στο βουλευτήριο των Ηλείων , γ) το όνομα των νικητών έμενε αθάνατο , ενώ δοξάζονταν σαν ήρωες η ημίθεοι , δ) η υποδοχή του ολυμπιονίκη από την πόλη του ήταν θριαμβευτική , ενώ οι συμπολίτες του τον έραιναν με λουλούδια και του πρόσφεραν δώρα και ε) είχε δωρεάν σίτιση , φορολογικές απαλλαγές , χρηματική αμοιβή κ.α. Αντίθετα με τους νικητές , τους ηττημένους συνόδευαν η ντροπή και η περιφρόνηση.
 
ΤΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ
Τα αγωνίσματα που περιελάμβαναν οι Ολυμπιακοί αγώνες και τα οποία εισήχθησαν σταδιακά από την 1η Ολυμπιάδα (776 π.Χ.) μέχρι την 145η
(200 μ.Χ.) ήταν τα εξής :
1. Το στάδιο η στάδιος δρόμος ήταν άθλημα ταχύτητας σε μία διαδρομή από τη μία άκρη του σταδίου έως την άλλη. Ο νικητής του αγωνίσματος , ο σταδιονίκης, έδινε το όνομα του σε ολόκληρη την Ολυμπιάδα. Ο στάδιος δρόμος διεξαγόταν και ως άθλημα του πεντάθλου.
2.  Ο δίαυλος ήταν δρόμος ταχύτητας δύο σταδίων (δηλαδή δύο φορές το μήκος του σταδίου) και αντιστοιχεί σήμερα στον αγώνα 400 μέτρων.
3. Ο οπλίτης δρόμος η οπλιτοδρομία ήταν δρόμος ταχύτητας δύο σταδίων και οι αθλητές έτρεχαν με το βάρος μερικού οπλισμού (κράνος , ασπίδα και κνημίδες). Το βάρος της ασπίδας ήταν το ίδιο για όλους τους αθλητές.
4. Ο δόλιχος ήταν δρόμος αντοχής 24 σταδίων (περίπου 4.625 μέτρων).
5. Η πάλη ήταν το πιο αγαπητό από τα βαριά αθλήματα , με πολλές και πολύπλοκες λαβές. Διεξαγόταν ως ανεξάρτητο άθλημα , αλλά και ως άθλημα του πεντάθλου. Είχε δύο είδη : την όρθια πάλη και την κάτω πάλη. Νικητής ήταν όποιος κατόρθωνε να ρίξει στο έδαφος τον αντίπαλο του 3 φορές ή τον ανάγκαζε να εγκαταλείψει τον αγώνα.
6. Η πυγμαχία ήταν και αυτή αγώνισμα εξουδετέρωσης του αντιπάλου , που απαιτούσε ειδική τεχνική , αλλά και ευκινησία των αγωνιζομένων , προκειμένου να αποφεύγονται τα χτυπήματα ( και ιδιαίτερα στο πρόσωπο).
7. Το παγκράτιο ήταν ένας συνδυασμός πάλης και πυγμαχίας , άθλημα ιδιαίτερα βίαιο και επικίνδυνο. Είχε δύο είδη : το άνω και το κάτω παγκράτιο.
8. Το πένταθλο ήταν συνδυασμός τριών ελαφρών και δύο βαριών αθλημάτων (στάδιος δρόμος , ακόντιο , άλμα , δίσκος , πάλη). Νικητής αναδεικνυόταν εκείνος που ερχόταν πρώτος στα τρία από τα πέντε αγωνίσματα. Εάν κάποιος ερχόταν πρώτος στα τρία πρώτα αγωνίσματα , τότε τα δύο τελευταία δεν διεξάγονταν.
9. Η ιπποδρομία είχε τρία είδη :  α) την ιπποδρομία κελήτων ή τέλειων ίππων (ώριμων αλόγων) που κάλυπτε απόσταση έξι γύρων , β) την ιπποδρομία πώλων , που κάλυπτε απόσταση τεσσάρων γύρων και γ) την κάλπη που ήταν αγώνισμα καλπασμού φοράδων.
10. Η αρματοδρομία είχε τα εξής είδη : α) την αρματοδρομία τέλειων τεθρίππων (τέσσερα άλογα) , β) την αρματοδρομία τεθρίππων πώλων , γ) τη συνωρίδα ίππων (δυο άλογα), δ) τη συνωρίδα πώλων και ε) την απήνη ή άμαξα (τετράτροχο όχημα που το έσερναν δυο ημίονοι).
11. Στους αγώνες σαλπιγκτών και κηρύκων διαγωνίζονταν για την ένταση του ήχου και της φωνής.
 


Περί χερσαίων - Ομιλία Θ'

Περισσότερα >>

Ο Θεός ως μυστήριο - κεφάλαιο Α
Κάλλιστος Γουέαρ, Επίσκοπος Διοκλείας
Ο Ορθόδο ...
Περισσότερα >>