www.acapus.com Greek         Αγγλικά Last updated 23/12/2004    
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ    ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ    ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

Photo Album
Αναζήτηση

         
  
  
''Ποίημα του Παναγιώτη Γονέου''

Ελιάς εγκώμιον

Σαν κεραυνός ακούστηκε
το νέο της στεριάς,
το περιστέρι το 'φέρε
στο στόμα ως κλάδο ελιάς.

Φτερούγιζε γοργά να 'ρθει
στην κιβωτό με κόπο,
το ουράνιο τόξο έλαμπε
και φώτιζε τον τόπο.

Κλαδί που τους σημάδεψε
που έφερε ειρήνη,
σαν νικητές τους βράβευσε
απ' ό,τι είχε γίνει,

που ήταν όλοι τους εκεί,
πρωταθλητές μοναδικοί,
αγωνιστές με μια ψυχή,
και αθλητές πνευματικοί.

Η ελπίδα μοσχομύρισε
το τέλος είχε φτάσει,
σαν το κλαδί που άνθισε
χωρίς να έχει πιάσει,

ρίζες στη γη και να τραφεί
όπως όλα τα δέντρα,
το διάλεξε ο πλαστουργός
δίχως άλλη κουβέντα.

Λίγο πιο κάτω φάνηκε
ο τελικός προορισμός,
στο Αραράτ προσάραξε
ήρεμα η κιβωτός.

Κατέβηκαν, προσκύνησαν,
και το Θεό ευχαρiστήσαν,
για την αγάπη Του αυτή
με δέος Τον υμνήσαν.

Κλαδί που όταν φυτεύτηκε,
ωφέλιμο έγινε δέντρο,
που έβγαζε και την ελιά
με τον καρπό στο κέντρο.

Έδινε και το βάλσαμο,
το λάδι τ' αγιασμένο,
τι ιερό το δέντρο αυτό,
πόσο χαριτωμένο!!!

Χρόνια πολλά αργότερα,
που το κλαδί ήταν δάσος,
πάλι σφραγίδα θα'βάζε
στου Ιησού το πάθος.

Επάνω στη Γεσθημανή,
στο όρος των ελαιώνων,
αυτό που θα γραφότανε
στους αιώνας των αιώνων.

Ελιές τον αγκαλιάζανε
την ώρα που ευχόταν,
κι η προσευχή πριν πάει ψηλά
απ' τα κλαδιά κρεμόταν,

ατέλειωτα μουλιάζανε
από θεία ευλογία,
γι' αυτό και δίνουν
οι ελιές τέτοια ευχαριστία,

και προτιμούνται για έπαινο,
στη μάχη στον αγώνα,
σύμβολο ειρήνης και ιερό
κομμάτι ο ελαιώνας.

Μες στην ανθρώπινη ψυχή,
στα σωθικά του μπαίνει,
τα αναγνωρίζει η καρδιά,
γι' αυτό βαριανασαίνει,

μα πριν να μπει στα σωθικά,
πρώτα από έξω μπαίνει,
όταν το σώμα αλείφουνε
και το όνομα μας μένει.

Και είναι και η πράξη αυτή
η πρώτη η Ανάστασις,
γιατί είναι το μυστήριο
της Θείας ενσωμάτωσης.

Μα συνοδεύει και ευχές,
και στο καντήλι μπαίνει,
και το φιτίλι τρέφεται,
κι η φλόγα ανασαίνει,

τις προσευχές που βγαίνουνε
μες απ' τα σωθικά μας,
και πάνε προς τον ουρανό
και χαίρεται η καρδιά μας.

Μα και στους νικητές χαρά
στο τέλος τον αγώνα,
σαν θα φορούν στην κεφαλή,
κλάδο απ' τον ελαιώνα.

Ελιά προς τον αγωνιστή,
αυτό τέλος θα μείνει,
ελιά και στον πρωταθλητή,
ελιά και στην ειρήνη,

γιατί κι αυτή η προσπάθεια
μεγάλου αγώνα χρήζει,
επαίνους σήμερα κανείς
έτσι δεν τους χαρίζει.




ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπουκατοικεί μόνιμα, διαγράφοντας μια σταθερή πορεία στο χώρο των επιχειρήσεων.
Είναι δημιουργός ενός ξεχωριστού και ιδιαίτερης μορφής site στο διαδίκτυο με θέμα ο ορθόδοξος και μοναστηριακός πλούτος της Ελλάδας.
Από τα εφηβικά του χρόνια ξεκίνησε τις πρώτες ποιητικές του απόπειρες.
Ασχολήθηκε με τη σύνθεση τραγουδιών, μελοποιώντας ο ίδιος τους στίχους του.
Αργότερα όμως τον κέρδισε ολοκληρωτικά η ποίηση και μάλιστα η Θεολογικού περιεχομένου.
Στην ποιητική συλλογή του με τίτλο «Τα άνθη του Καλού», που βρίσκεται υπό έκδοση, διαφαίνεται έντονα το θρησκευτικό του συναίσθημα, που σφραγίζει και τα 33 ποιήματα της συλλογής. Προσωπική του θεώρηση είναι ότι ο συγκερασμός Θείου και ποίησης υπηρετεί με άριστο τρόπο κάθε ώριμη αναζήτηση.



Νέο είδος καρκίνου του μαστού
Παρακαλώ προωθήστε το σε όλες τις γυναίκες στις ζω ...
Περισσότερα >>
Σταύρωση και Ανάσταση
Πρόλογος
Σταυρός και Ανάσταση! Δύση και Ανατολή ...
Περισσότερα >>