www.acapus.com Greek         Αγγλικά Last updated 23/12/2004    
c60    c61

c62    c63

Photo Album
Αναζήτηση

         
  
  
''Ποιήματα της Φωτεινής Γκούμα.''

Θέμα:
“ΕΛΙΑ: Το ιερό δένδρο, σύμβολο των αγώνων και της Ειρήνης”,


Ελαια Ιδεατή

Πάνω σου ανάσαιναν οι αιώνες
και σε νότισαν μ' ασήμι.
Γέρικη και πολνκαφισμένη,
αφουγκράζεσαι του χθες τον απόηχο.
Τότε που μοίραζες τη σάρκα σον στεφάνι,
στη ρώμη την αντρίκια.
Σαν πολυπόθητη ερωμένη,
ήσουν ο στόχος και το τρόπαιο!
Ιέρεια πάντα κι Ιερή.
Σώπαινες του πολέμου τ' άγρια τύμπανα
με του κλαδιού σου τ' ανέμισμα .
Ήμερη δύναμη,
από προγονικών Θεών τα χέρια δωρισμένη.
Και ενός Θεού η διαλεκτή,
να κορυφώσεις σιωπηλά, την 'Υστατη αγωνία.
Ελαια ιδεατή
Πώς να σταθείς εσύ στο τώρα;
Δεν σε σηκώνουν οι καιροί...
Είναι βαριά η Ιστορία, για ένα δέντρο.
Μήτε οι άνθρωποι δεν την μπόρεσαν.
Του χθες σου αρνήθηκαν τις μνήμες,
και την ουσία σου μετέφρασαν.
Μ' ελεύθερη απόδοση. Σε ύλη πρόσκαιρη.
Πώς να σταθείς, παρωχημένη κι άχρωμη
στον σήμερα τη λάμψη;
Σε κύρτωσαν οι αξίες που κρατάς...
Άλλαξε τον κορμιού σον τη στάση,
και τα πανάρχαια ρούχα πον φοράς.
Ενσωματώσον στον ηγεμόνα όχλο,
ή άλλως μείνε όπως είσαι,
μα μ' επίγνωση πως είσαι για τους λίγους.
Θέλει τόλμη της μοναξιάς το περιθώριο.
Μα εξαγνίζει.
Κι ας φθίνουν των αιώνων τα αρώματα...
Στου οξυμένου πνεύματος το στίβο,
μοσχοβολούν ακόμη δίκαιες μάχες...
Αιώνια ερωμένη, πολυπόθητη,
Μείνε γι αυτούς που νοσταλγούν....
Στόχος και τρόπαιο!




***




Ελιά

Δεν είμαι
της λυγερόκορμης Αθηνάς το ευθύβολο δόρυ
να σε γεννήσω,
πληγώνοντας τη λευκή της Ακρόπολης πέτρα.
Ούτε η γη μου, η μητρική,
να σε βλασταίνω,
ιερή κι ασημοστόλιστη.
Και δεν σ' ακούμπησα στο μέτωπο στεφάνι
να δικαιώσεις τον ιδρώτα μου.
Μήτε είμαι του Νώε, το περιστέρι το λευκό, να φτερουγίζω
την ελπίδα σου στο ράμφος μου.
Καμιάς υπέρτατης θυσίας η ανάγκη,
προσκυνητή
δε μ έφερε στο Όρος σου.
Είμαι απλά του ποιητή
τ' αδόκιμο το χέρι,
που οι αιώνες πρόλαβαν και του' κλεψαν τα λόγια.
Κι αν είσαι δέντρο που μιλά
χαϊδεύοντας την ιστορία,
στην ψιθυριστή της αγάπης γλώσσα,
κι ένα κλαδί σου είναι αρκετό να ματώσει
την τραχιά του πολέμου φλέβα,
δε σε υμνώ ποιητικά.
Σε διεκδικώ.
Γιατί τη σάρκα των προγόνων μου φορώ,
όσο κι αν μοιάζει ρούχο που ξεφτίζει.
Προγονικό μου σύμβολο και χρέος...
Δεν ανταλλάσσω την Ιδέα σου με εφήμερα.
Κάθε που ακούγεται η φωνή σου
στις πατρίδες,
εγώ ψηλώνω μυστικά, γιατί σ' ορίζω.
Και σαν ξυπνώ σε βρίσκω δίπλα μου.
Να βρέχεις το φουστάνι σου μ' αλμύρα
και να στεγνώνεσαι στου ήλιου μου το φως....




ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε και κατοικεί στην Λάρισα.
Μέλος της «ΕπιθεώρησηςΤέχνης και Γραμμάτων», της «Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Λογοτεχνών» και του «Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας».

Έργα της δημοσιεύονται στην εφημερίδα «Νουμάς», στα περιοδικά «Δάοχος» και «Πάπυρος», στην «Πανελλήνια Ανθολογία Νέων Λογοτεχνών» το 2005 και στην ανθολογία του «1ου Φεστιβάλ Ποίησης Θεσσαλονίκης» που οργάνωσαν οι «Αργοναύτες» το 2005.

Κέρδισε το Α' βραβείο διηγήματος το 1998 σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό του αγγλικού εκδοτικού οίκου ''Harlekin'', Α' βραβείο διηγήματος το 2004 σε πανελλήνιο διαγωνισμό του Ο.Φ.Ο.Ε.Σ.Ε και το Α' βραβείο ποίησης το 2006 στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Πάτρα 2006, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης». 

Το 2005 βραβεύτηκε από το «Σύλλογο Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας».



Θεοτόκος!!!
Περισσότερα >>
«Μέγας Αλέξανδρος, ο Καταραμένος»!
«Μέγας Αλέξανδρος, ο Καταραμένος»!
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤ ...
Περισσότερα >>