www.acapus.com Greek         Αγγλικά Last updated 23/12/2004    
    

    

Photo Album
Αναζήτηση

         
  
  
''Προσπάθεια''

Του Παναγιώτη Γ. ''ΕΜΑΝΟΥΗΛ''




Συνωμοσία ύπουλη,

Και κατασκευασμένη,

Η φύση υποπτεύθηκε,

Και άρχισε να τρέμει.

 

Η αξίνα έπεφτε στην γη

Και την διαμελούσε,

Στα πέρατα, τα σπλάχνα της,

Κομμάτια τα πετούσε.

 

Κρύος ιδρώτας κύλησε

Απ τα ουράνια μέρη,

Τον κόσμο όλο έλουζε

Και φύσαγε τ αγέρι.

 

Ρίγος πλανήθηκε στην γη

Το σύμπαν διασαλεύθη,

Κι έδινε την εντύπωση

Πως κάποιος το ελέγχει.

 

Συνέχιζα το σκάψιμο

Και σπάραζε η ψυχή μου,

Πρέπει να βάλω μιαν αρχή

Καινούρια στη ζωή μου.

 

Ο ήλιος εσκοτείνιασε

Την νύχτα είχε φέρει,

Σα να τανε μεσάνυχτα

Ενώ ήταν μεσημέρι.

 

Μάτια που με κοιτούσανε

Δακρύζανε για μένα,

Μου καθαρίζανε τον νου

Γιατρεύανε το βλέμμα,

 

Το βλέμμα πού χα στην καρδιά

Και που θολό ακόμα,

Δεν έβλεπε την ξαστεριά

Που βγήκε απ το στόμα,

 

Αυτό που εψιθυρίσε

Στου Ενός Θεού τ αυτί μας,

Συγχώρεση απ τον σταυρό

Για να σωθεί η ψυχή μας.

 

Το φτυάρι πέταξα στη γη

Είχα σχεδόν τελειώσει,

Πρέπει να αρχίσω την ταφή,

Με τον καιρό θα λιώσει.

 

Τα σύννεφα μαλώνανε

Ποιο πρώτο θα δακρύσει,

Την προδοσία πιο γοργά

Πρώτο ποιο Θ αντικρίσει.

 

Ο ιδρώτας στο κεφάλι μου

Κύλαγε οργισμένος,

Κι ο νους κοιτούσε την ψυχή

Βαθιά συντετριμμένος.

 

Στο πρόσωπο οι ρυτίδες μου

Κρυφά χαμογελούσαν,

Και το νερό σαν δίοδος

Στο σώμα τ οδηγούσαν,

 

Ένιωθα το καυτό υγρό

Που κύλαγε στο χέρι,

Κι όλα τα δάχτυλα του νου

Ψάχναν για καλοκαίρι.

 

Τα δάχτυλα ενωθήκανε

Και έκανα τον σταυρό μου,

Ενώ θυμόμουν κι έκλαιγα

Για τον κακό εαυτό μου.

 

Στήριξε την προσπάθεια

Θεέ μου αυτήν που κάνω,

Και οδήγησε μου την ψυχή

Στο σπίτι Σου επάνω,

 

Βοήθα με να απαλλαγώ

Από τον παλιό εαυτό μου,

Στον δρόμο σου να οδηγηθώ

Να βρω τον θησαυρό μου,

 

Αυτόν που απλόχερα σκορπάς

Και στον καθένα δίνεις,

Έλα κι απλώσου μέσα μου

Και φρόντισε να μείνεις.

 

Τελείωσα την προσευχή,

Μπήκα μέσα στον μνήμα,

Κι η θάλασσα εμούγκρισε,

Ζωντάνεψε το κύμα,

 

Το χώμα που με σκέπαζε

Τους Γίγαντες πονούσε,

Αυτούς που χρόνια η σάρκα μου

Τώρα φιλοξενούσε,

 

Κι αυτοί μουγκρίζαν δυνατά

Κι η σάρκα αντιδρούσε,

Δεν ήθελε να αλλοιωθεί,

Ζωή υλική ζητούσε.

 

Σκεπάστηκα με προσοχή

Τελείωσε η ταφή μου,

Σταυρό στο κέντρο έβαλα,

Αρχίζει η συντριβή μου.

 

Συγχώρεσε με Κύριε

Είμαι μετανιωμένος,

Δεν γνώριζα πως ήμουνα

Από Σένα προικισμένος,

 

Να προσπαθήσω ν ανεβώ

Τον δρόμο τον δικό σου,

Και με την Χάρη Σου Χριστέ

Να γίνω Αδερφός σου.

 

Και γύρισα την πλάτη μου

Στον τάφο μου μπροστά μου,

Προς τον Θεό ανηφόρισα

Να μπει στα όνειρα μου.

 

Δύσκολος είναι ο θάνατος,

Πιο δύσκολος ο φόνος,

Μα φοβερά πιο δύσκολο,

Να γίνεις παθοκτόνος.


Μιά στιγμή του Πάσχα...
Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΡΩΣΟΥ ΑΣΚΗΤΟΥ.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Τ ...
Περισσότερα >>
Μεταλλαγμένα
ΕΦΕΤ: Προσοχή στα τρόφιμα με ΓΤΟ ή ΓΤ Περισσότερα >>